My analogy of digital garden
cook
ทำกับข้าว
Note แต่ละ note เปรียบเสมือนวัตถุดิบ
ส่วน index, folder หรืออะไรก็ตามที่เป็นการรวบรวม notes มากกว่า 1 จะเป็นเหมือนจาน
- ไม่ว่าจะเป็นตัวงานชิ้นเกือบสำเร็จที่ถูกวางไว้กอง ๆ กัน หรือจะเป็นตัว MOC/index note ที่ในเว็บนี้ถูกเรียกว่า cluster ก็เป็นเหมือนการเอาวัตถุดิบมาวางบนจานแบบ manual
- พอไม่ใช้ระบบ folder, วัตถุดิบชิ้นนึงเลยถูกแบ่งไป”หลาย ๆ จาน”ได้
- tags ก็เป็นคล้าย ๆ จานแบบพิเศษ เป็นจานที่ไม่เหมาะกับการปรุงบนนั้น (ยูจัดระเบียบภายในดั่งใจละเอียด ๆ ผ่าน tags ไม่ได้) แต่มีข้อดีเป็น
- อาจมองเป็นตะแกรง filter ช้อนเอาวัตถุดิบเท่าที่ต้องการออกมาก็ได้ ด้วยความที่ขนาดรูมัน fixed ทำให้เราช้อนมันโดยไม่ต้องค่อยๆ จัดวางๆ ทีละอัน แค่ช้อนเลยก็จบ
- ความพิเศษอีกอย่างคือเอา filter ซ้อนหลายชั้นได้
แล้วต่อด้วยแปรรูป ปรุงรส (ด้วยการเรียบเรียง ร้อยเรียง จัดระเบียบ)
ด้วย analogy แบบนี้
- เราต้องออกแบบระบบให้ทำอาหารได้หลากหลาย มีจานเล็ก-ใหญ่ให้หยิบจับวัตถุดิบ
- ขั้นตอนต้องไม่ซ้ำซ้อนเกินจนยุ่งยาก เปลืองเวลา
- ยังไงถ้าคุณอยากปรุงแล้วทำอาหารที่ละเอียดอ่อน ซับซ้อน คุณต้อง manual work อยู่ดี
- การ manual work, หยิบวัตถุดิบใส่จาน แล้วเรียงวัตถุดิบในจานเอง ตามมุมมอง สมอง ความคิดอ่าน ความเข้าใจของเรา นั่นแหละคือการทำให้ตัวเองเก่ง
- insert คลิป justin sung เล่าเรื่อง obsidian, zettel
- insert คลิปเรื่องที่ต้องใช้สมอง
- อาหารในจานจะออกมาดีหรือแย่ ขึ้นอยู่กับความเอาใจใส่ในการเรียง เชื่อมโยง หาวัตถุดิบมาวางของเรา (“การmanipulate ข้อมูล หรือก็คือวัตถุดิบ)
- ในมุมนี้ heptabase, excalidraw, obsidian canvas ทำออกมาได้เหมาะกับหลักการนี้
- ในชีวิตจริง ในหน้างาน บางกิจกรรมเราอาจต้องการกระชอนช้อนวัตถุดิบมา แล้วเอาวัตถุดิบมาหยิบใส่กระทะก็มี บางอย่างไม่ต้องบริหารมันซะหมด
หมายเหตุ: แต่ถ้าคุณใช้ obsidian ก็สามารถใช้ MOC เป็น tag ได้ด้วยเหตุผลหลาย ๆ อย่าง
created on: Tue Nov 18 2025